Italiaanse verjaringstermijn btw onder omstandigheden in strijd met doeltreffendheidsbeginsel

Van 1984 tot 1994 heeft Banca Antoniana Popolare Veneta SpA (hierna: BAPV) voor rekening van drie consortia op het gebied van grondverbetering de door de leden van die consortia verschuldigde bijdragen geïnd. De btw die verschuldigd was uit die bijdragen heeft BAPV doorberekend aan deze consortia. De btw is door BAPV voldaan. Destijds was de Italiaanse fiscus van mening dat uit deze bijdragen btw verschuldigd was. In februari 1999 draait de Italiaanse fiscus dit standpunt met terugwerkende kracht terug en neemt zij het standpunt in dat deze consortiabijdragen vrijgesteld zijn van btw-heffing. De consortia hebben op grond van het civiele recht (binnen de verjaringstermijn van tien jaren) terugbetaling gevorderd van de onverschuldigd betaalde btw. BAPV is veroordeeld om deze btw terug te betalen. Vervolgens vordert BAPV de btw terug van de Italiaanse fiscus. Deze teruggaaf wordt -vanwege het verstrijken van de fiscaalrechtelijke verjaringstermijn van twee jaren- stilzwijgend geweigerd. Naar het oordeel van het HvJ EU is een verjaringstermijn van twee jaren voor het terugvorderen van onverschuldigd betaalde btw in beginsel niet in strijd met het EU-recht. Het is volgens het HvJ EU echter wel in strijd met het doeltreffendheidsbeginsel indien BAPV door het verschil in de civielrechtelijke en fiscaalrechtelijke verjaringstermijn de plicht heeft om de onverschuldigd betaalde btw terug te betalen aan de consortialeden, maar zelf geen enkele mogelijkheid heeft om de btw terug te vragen. Hierdoor zou immers onverschuldigde btw drukken op de belastingplichtige, hetgeen in strijd is met het beginsel van de fiscale neutraliteit.