Gipsschoenen: regulier of verlaagd btw-tarief?

De Belastingdienst vond dat gipsschoenen onder het 21%-tarief vallen. Rechtbank Noord-Holland oordeelt dat zij als spalk moeten worden aangemerkt en dus onder het verlaagde tarief.

Recent is een uitspraak van Rechtbank Noord-Holland gepubliceerd over een geschil tussen een leverancier van gipsschoenen en de Belastingdienst. Die stelde dat op de verkoop het 21%-tarief had moeten worden toegepast en legde naheffingsaanslagen en rentebeschikkingen op aan de leverancier, die het verlaagde tarief had gehanteerd.

De leverancier verkoopt verschillende typen gipsschoenen, alle bedoeld voor gebruik in combinatie met loopgips. Het overgrote deel gaat naar medische instellingen, een klein deel naar thuiszorgwinkels.

Geschil

Verbandmiddelen en orthopedische schoenen zijn opgenomen in tabel 1 van de Wet OB, waarop het verlaagde tarief van toepassing is. De leverancier stelt primair dat gipsschoenen van dezelfde soort zijn als verbandmiddelen, en dan in het bijzonder als spalken. Subsidiair stelt zij dat ze gelijksoortig zijn aan orthopedische schoenen.

Toepassing van het reguliere tarief zou volgens de leverancier een inbreuk zijn op het neutraliteitsbeginsel, dat vereist dat gelijksoortige goederen gelijk worden behandeld. Spalken en orthopedische schoenen vallen immers wel onder het verlaagde tarief.

De Belastingdienst stelt dat gipsschoenen niet gelijksoortig zijn aan orthopedische schoenen, omdat zij niet geschikt en bestemd zijn voor patiënten met orthopedische afwijkingen maar slechts dienen ter genezing van een tijdelijke breuk. Evenmin zijn zij gelijksoortig aan verbandmiddelen, omdat zij in aanvulling op gipsverband worden gebruikt en niet tot doel hebben een ziek of beschadigd lichaamsdeel te bedekken. Van een inbreuk op het neutraliteitsbeginsel is volgens haar dus geen sprake.

Uitspraak

De rechtbank oordeelt dat de gipsschoenen moeten worden aangemerkt als spalken of daarmee gelijk te stellen artikelen. Het onderscheidende kenmerk van een spalk is dat daarmee delen van ledematen onbeweeglijk kunnen worden gemaakt. Het aanzienlijke risico dat iemand met loopgips zonder gipsschoen uitglijdt versterkt die functie. Daarnaast is het volgens de rechtbank niet voor redelijke twijfel vatbaar dat de schoenen bestemd zijn voor geneeskundige doeleinden.

De rechtbank voegt toe dat de gipsschoenen niet gelijksoortig zijn aan orthopedische schoenen, omdat die op maat worden gemaakt en dienen als hulpmiddel bij een langdurige of permanente handicap.

De conclusie is dat het verlaagde tarief van toepassing is en dat de naheffingsaanslagen en rentebeschikkingen moeten worden vernietigd.